خداوند متعال مىفرمايد : (يا ايها الذين آمنوا اتقوا الله حق تقاته ولا تموتن إلا وأنتم مسلمون) (( اى مؤمنان چنانكه مى بايد ازخدا بترسيد ونميريد مگر  در حاليكه مسلمان باشيد)) .
بندگان خدا ! امروز جوامع غربى از بيمارى هاى جسمى واجتماعى گوناگونى رنج مى برد ، كه در حقيقت از دستاوردهاى منفى تمدن مادى بشمار مى رود كه با آن دست بگريبان است ، خوردن شراب وسقوط دردام مخدرات نتيجهء تلاش نافرجامى است كه براى فرار از حقيقت تلخ وحصول سعادت وخوشبختى انجام مى گيرد ، خودكشى آخرين راه حلى است كه براى فرار از جهنم آن تمدن منحط وپيامد هاى سوءِ آن انتخاب مىگردد ، توجه سريع بسوى ماديت وتك بُعدى، وازهم پاشيدگى روابط اجتماعى وخانوادگى ، احساس سردرگمى بوجود آورده است ، پس از آنكه در مقابل يأس ونا اميدى تسليم شدند انديشهء نجات از مشكلات زندگى مادّى آنان را وادار نمود كه به خودكشى روى آورند ، آمارهاى اعلان شده در اين زمينه آشكارتر ازآن است كه احتياج به توضيح داشته باشد .
البته از كافر بعيد نيست كه به خودكشى روى آورد ، زيرا نه ايمانى دارد كه به آن پناه ببرد ، ونه خانواده اى كه به آغوشش برگردد، ونه جامعه اى كه محبـتش او را سرگرم نگهدارد ، آنها در شرايطى پا به جامعه مىگذارند ، كه از عطوفت وسرپرستى خانواده محرومند .
پديدهء خودكشى كه سراسر عالم را فرا گرفته ، دلالت بر اين دارد كه با وجود پيشترفتهاى مادى بزرگ وگسترده تمدن امروز از تامين ضروريات اساسى انسان عاجز مانده و شكست خورده است ، بلكه اورا سرگشته وحيران رها ساخته كه نه براى زندگى اش هدفى مى شناسد ونه براى وجودش ارزش وآرمانى قائل است .

ترجمه و تلخیص: پایگاه اطلاع‌رسانی اصلاح
اشاره: اعلام نتایج دوره جدید انتخابات درون‌سازمانی جماعت اخوان‌المسلمین مصر، سؤالات و ابهاماتی به دنبال داشت. دکتر عصام العریان، از شخصیت‌های مطرح اخوان‌المسلمین، که به داشتن دیدگاه اصلاح‌طلبانه شهرت دارد و در ترکیب شورای جدید مکتب ارشاد هم عضویت دارد، در چند مقاله به تبیین و توضیح شرایط جدید پرداخت. پایگاه اطلاع رسانی اصلاح با ترجمه و تلخیص این مقالات، گزیده مطالب مذکور را تقدیم می‌کند:
با اعلام نتایج انتخابات مکتب ارشاد، اخوان‌المسلمین مصر وارد مرحله‌ی جدیدی شده‌است. این انتخابات در کشاکش ابهام‌آفرینی‌های پرحجم رسانه‌ای و در بحبوحه‌ی تعقیب و گریز‌های مداوم امنیتی صورت پذیرفت. اختلاف‌نظرهایی نیز در داخل بدنه جماعت وجود داشت که چندین ماه ادامه‌یافت و نهایت آن اختلافی بود که میان مرشد عام و اعضای مکتب ارشاد از یک سو و نایب اول مرشد عام دکتر محمد حبیب و دبیرکل و اغلب اعضای مکتب در مرحله‌ی آماده‌شدن برای انتخابات از سوی دیگر، پدید آمد.

 به‌ قلم: دکتر عائض القرنی
ترجمه: استادمصطفی اربابی_تربت جام
اگر قطاری را دیدی که یکی از واگن‌های آن صدایی در هم و برهم دارد، بدان که آن واگن خالی است. اگر تاجری را دیدی که کالای خود را حراج گذاشته و داد می‌زند، بدان که بازار او کساد است. هر انسان، یا چیزی تو خالی و بی‌محتوا، جیغ و داد و فریاد دارد. اما اهل عمل که همواره در کار و کوشش به سر می‌برند، با وقار و آرام هستند؛ زیرا آنان به ساختن کاخ‌های مجد و عظمت و تأسیس ساختمان موفقیت مشغولند. خوشه‌ای گندمی که پر از گندم است، سر فرو افتاده و آرام و سنگین است، ولی خوشه‌ی تو خالی، همواره در معرض باد در حال حرکت است، چرا که سبک و بی‌وزن است.
در میان مردم، افرادی بی‌مایه و مفلس وجود دارند که هم‌ چون ویروسی در مدرسه‌ی زندگی جا خوش کرده‌اند و در مزارع و کشتزارهای معرفت و شناخت و در میدان نوآوری و تولید به خرابکاری مشغول‌اند. آنان سخت در تلاش‌اند تا کارهای افراد موفق را زشت جلوه دهند. آری آنان به کودکی غافل می‌مانند که در مقابل تابلوی نقاشی زیبایی می‌‌ایستد، آنگاه روی آن را خط خط می‌کند و زیبایی آن را از بین می‌برد.

  تألیف: حسن پینجوینی
ترجمه: کیومرث یوسفی

جمعیت زیادی از مسلمانان در کشورهای غربی زندگی می‌کنند، آنان با ساکنان مسیحی این کشورها همسایه، همکار همکلاسی و.... اند، با آنها روابط گوناگونی دارند. به حکم وجود این روابط و ارتباطات اجتماعی سؤالی مطرح می شود و آن این که: اگر فرد مسلمانی به خاطر جشن میلاد مسیح و شروع سال نو میلادی به غیر مسلمانان تبریک بگوید، آیا مرتکب گناه شده است یا خیر؟ در حقیقت این پرسش، پرسشی جدید نیست، و علما نیز آراء متفاوتی در بارهی آن دارند، برخی این کار را حرام می‌دانند و گروهی دیگر آن را مشروط به وجود شروطی می‌دانند که فقط در صورت وجود آن شروط درست می باشد:

سخنرانی عبدالکریم سروش در نیوجرسی
 بسم الله الرحمن الرحیم

محضر همه دوستان سلام عرض می‌کنم و خشنودم که مجددا توفیق یافته‌ام که در محضر شما حضور یابم. سنت حسنه ایست و آن این که هر چند گاهی از دوستان همدل و یاران موافق دعوت به عمل می‌آورند و مجلس گرمی ‌را می‌آرایند و دل‌های خداشناس و خداخوان را در کنار هم می‌نشانند. و همه محبت می‌کنند و به عرایض بنده که مقدمه ایست برای بحث‌های مهم تر و جدی تر گوش فرا می‌دهند.

در دوران طوفانی و پر تلاتمی‌ ‌زندگی می‌کنیم و ذهن همه ما مشغول حوادث خرد و درشت و تلخ و شیرینی است که در کشور ما رخ می‌دهد. برای همه ما پرسش‌های مهیب و فربه فراهم می‌آورد. و این به دلیل دغدغه ای است که نسبت به وطن داریم و تشویشی است که برای آینده احساس می‌کنیم و همچنین عشق و علاقه ای که نسبت به هموطنانمان داریم نمی‌توانیم دقیقه ای آسوده بمانیم و آن اندیشه‌ها را از دل بیرون برانیم.

نویسنده: عبدالغفور گردهانی
 انسان که جنینی کوچک در شکم مادر است چقدر تنهاست،او در تاریکی های شکم و رحم دست و پا می زند و برای گریز از این تنهایی 9ماه و ده روز را لحظه شماری می کند که از شکم بیرون بپرد.این اتفاق می افتد  ومادر که او را به آغوش می کشد گمان می کند همه ی دنیا را به او داده اند.این هم می گذرد و مگر قرار است نگذرد،کودکی،نوجوانی و جوانی و دوباره آن احساس جنینی به سراغش می آید که تنهاست و اگر خودش باشد فوق العاده تنهاست،پس برای فرار از تنهایی ازدواج می کند.مدتی که گذشت احساس می کنند که زندگیشان چقدر بی روح و به اصطلاح اجاقشان کور است،پس به فکر بچه دار شدن می افتند و بچه میوه انسان است،محصولی مشترک از دو انسان که وقتی به او نگاه می کنی خودت را در او می بینی،انگار که این نگاه به خود و رسیدن به خود است که زندگی او را معنا می بخشد.فرزندان بزرگ می شوند و خانه را ترک می کنند و باز انسان تنها می شود و خوره تنهایی به جانش می افتد. تا اینجا حجم نگاه او بیشتر مادی بوده است البته نه اینکه هیچ رابطه ای غیر از این نبوده است.باز اوست و تنهایی های پیش رو و اینکه با هر بیماریی مرگ را احساس می کند مرگی که او را به قبری می برد که فوق العاده تنهاست،دیگر هیچ انسانی در کنار او نیست که همدم او باشد.این نیز می گذرد و قیامت برپا می شود،قیامتی که در آن مرد از برادرش،از پدر و مادرش،از همسر و فرزندش فرار می کند و حاضر است برای نجات خود قوم و قبیله اش را فدا کند.این دیگر اوج تنهایی است.