اهل سنّت کرمانشاه: کردی

جستجو پیرامون این موضوع:    
[ برگشت به صفحه اصلی | انتخاب موضوع جدید ]

نووسين و ئاماده‌كردني / ئــاسـۆ عبدالرحمن :
 پێداچونه‌وه‌ى / مامۆستا: عدنان بارام
إِنَّ الحَمْدَ للهِ نَحْمَدُهُ ، وَنَسْتَعِيْنُهُ ، وَنَسْتَغْفِرُهُ ، وَنَعُوْذً بِاللهِ مِن شُرُوْرِ أَنْفُسِنَا وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا ، مَنْ يَهْدِهِ اللهُ فَلا مُضِلَّ لَهُ ، وَمَنْ يُضْلِلْ فَلا هَادِيَ لَهُ ... وَأَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلاّ اللهُ وَحْدَهُ لا شَرِيْكَ لَهُ ... وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ .
أَمَّا بَعْدُ : له‌ دانشتنێكدا و پاش بيركردنه‌وه‌يه‌ك به‌بێ ده‌نگى له‌گه‌ڵ كاغه‌ز و پێنوسێكدا ئه‌نجامه‌كه‌ى بريتى بوو له‌م كورته‌ نامه‌يه‌ى كه‌ له‌به‌رده‌ستتدايه‌ به‌ ناوى ( چۆن موسوڵمان خۆى ئاماده‌ ده‌كات بۆ مانگى رِه‌مه‌زان ) ، له‌ خواى گه‌وره‌ داواكارم كه‌ ئه‌م ئامۆژگارييه‌ سه‌ره‌تاييه‌ك بێت بۆ ده‌ستپێكردنى موسوڵمانان بۆ ئه‌نجامداني كارى خێر و چاكه‌ له‌ سه‌ره‌تايى ئه‌م مانگه‌ پيرۆزه‌ به‌ پشتيوانى خوا تائه‌و كاته‌ى كه‌ ده‌گه‌رِێينه‌وه‌ بۆ لاى خۆى كه‌ ئه‌ويش به‌ به‌زه‌يي و به‌ رِه‌حمه‌ به‌رامبه‌ر به‌نده‌كانى . وصلى الله تعالى و سلم على محمدوعلى اله وصحبه اجمعين
چۆن خۆمان ئاماده‌ بكه‌ين بۆ مانگى رِه‌مه‌زان ؟
پنجشنبه، 22 مرداد ماه ، 1388
نویسنده:ماموستا شه‌مال موفتي
خوای متعال له‌ سوره‌تی الاحزاب دا ده‌فه‌رموێت:
[ والذاكرين الله كثيراً والذاكرات أعد الله لهم مغفرة وأجراً عظيماً.]
واته‌ خودا لێبوردن و پاداشتێکی گه‌وره‌ی ئاماده‌ کردوه‌ بۆ ئه‌و موسوڵمانانه‌ی که‌ زۆر زیکری خوا ئه‌که‌ن (له‌ نیرو مێ).
ئه‌صلی ئه‌م خوا په‌رستی یه‌ ( ذكر)  له‌ دڵدایه‌، (واته‌ عیباده‌تێکی قلبیه‌). که‌واته‌ بیر کردنه‌وه‌ له‌ گه‌وره‌یی هه‌ر ناوێک له‌ ناوه‌کانی خوا (ذیکره‌).
صه‌ڵاوات له‌سه‌ر گیانی پاکی رسول الله‌ .... (ذیکره‌) چونکه‌ داوا له‌ خوا ده‌که‌یت که‌ سه‌ڵاوات و به‌ره‌کاتی بنێرێت به‌سه‌ریدا.
هه‌رچ په‌یوه‌ندیه‌ک له‌گه‌ڵ خوادا زیکره‌، وه‌ک: دوعا، پارانه‌وه‌، داوای لێبوردن، داوای به‌هه‌شت، داوای حه‌ڵال، داوای لێخۆشبونی خوا بۆ یه‌کێک، داوای شیفا بۆ موسوڵمانێک، داوای خێر بۆ خۆت یان بۆ موسوڵمانێک، داوای دوورخستنه‌وه‌ی شه‌رو به‌ڵا له‌ خۆت و موسوڵمانان... ئه‌مانه‌ هه‌مووی زیکرن و هۆکارن بۆ وه‌رگرتنی لێبوردن وپاداشتی گرنگ له‌ لایه‌ن خواوه‌. خوا خۆی بڵێ (پاداشتی گرنگ!!!) جا بیر بکه‌ره‌وه‌ ده‌بێت چه‌ند گه‌وره‌ بێت.
پنجشنبه، 22 مرداد ماه ، 1388
نویسنده: بهاء الدین ادب
از راه جعبه جادویی تلویزیون، برگزاری مراسمی ملی را در یکی از استانهای کشور مشاهده می کردم. با نور پردازی هنرمندانه، در دل بیابانی کویری، چشم اندازی به بیننده عرضه می شد که به راستی شکوه و جلال ویژه ای داشت، درست است، در صورت عدم نور پردازی، چیزی از ارزش فرهنگی محل برگزاری مراسم کاسته نمی شد. لیکن شکوه و جلالی را که به تصویر کشیده شده بود، شاید دیگر نمی شد احساس کرد. در عالم خیال خود ضمن نظاره ی تصاویر تلویزیونی و پیگیری مراسم، به مناطق کردنشین، پاره تن ایران زمین زادگاه و سرزمین مادریم، سفر کردم. از ایلام تا چالدران، جاذبه های گردشگری از آنها اطلاع دارم، در ذهن خود، دوره کردم. به یاد اکتشافات باستانی ایلام افتادم، که سند قدمت و اصالت فرهنگی و میراثهای فرهنگی این استان کردنشین است. به کرمانشاه رسیدم، شهر شیرین و خسرو، رودخانه قره سو، طاق بستان و بیستون، طبیعت زیبا و کوههای سر به فلک کشیده و چشمه ساران روح پرور، معبد آناهیتاو... به پاوه و جوانرود و اورامان رسیدم، معماری منحصر به فرد مردم منطقه در این محل را به یاد آوردم.
يكشنبه، 7 تير ماه ، 1388

(عه‌قیقه‌)یه‌كێكه‌ له‌و بۆنه‌ پیرۆزانه‌ى زۆر گرنگ و گه‌وره‌ و به‌رِێزه‌, بۆنه‌ى رِێزنانه‌ له‌ مرۆڤێكى نوێ, كه‌ پێ ده‌نێته‌ ژیان و جیهانى نوێ, كه‌ سه‌رزه‌وییه‌, له‌ ئاینه‌ شێواو و گۆرِاوه‌كان و, نه‌ریته‌ مرۆییه‌كانى كۆن و نوێدا, باو بووه‌ كه‌ منداڵ له‌ دایك بوون مایه‌ى جۆره‌ رِه‌شبینیه‌كه‌و, به‌ كاره‌كى تارِاده‌یه‌كى زۆر یان كه‌م به‌ هاتنه‌ دنیاى منداڵێكى نوێ رِه‌شبین و دڵگرانبوونه‌, چونكه‌ ئه‌و منداڵه‌ به‌رهه‌م ناهێنێ و ده‌بێته‌ ئه‌رك له‌سه‌ر شانى خانه‌واده‌كه‌ىو له‌سه‌ر سفره‌ى ئه‌وان ده‌خوات و, هیچیان بۆ دابین ناكات!

شنبه، 30 خرداد ماه ، 1388
ورود به انجمن سایت
ورود به انجمن سایت اهل سنّت کرمانشاه
آمار کاربران
عضويت سريع
شناسه :
نام اصلي:
ايميل:
تايپ مجدد:
گذرواژه:
تايپ مجدد:
 
پیغام کوتاه

فقط کاربران عضو سايت ميتوانند پيغام کوتاه ارسال نمايند لطفا وارد سيستم شويد يا اينکه عضو شويد.
مترجم سایت
Translation
مقالات جدید سایت رسول الله